Life is Beautiful...

Ventura-Santabarbara-Ojai, CA (7-11 Jan 07)

2007-05-26T01:43:00.000+09:00

Almost 5 months never touched my blog.
(Actually, I just updated another blog in Thai --> http://yakyuuyangyoon.blogspot.com/)
I have to apologize anyone who is still keeping looking to my blog.

Today, I want to finish my academic trip in the US by writing very short messages with some pictures. I would say it frankly that I had to read the postcards that I sent to myself 5 months ago to recall about this trip.

3 small cities I visited last January as below.

First city is Ventura. (Do you know the movie: Ace Ventura?? Is that this city's name?)
My conference was held in this smalll city at the hotel called Crowne Plaza located along the coast. Lots of people came to surf the board........

Second city is Santabarbara, small, nice and lovely city.
Many coffee shops, book stores, and unique and brandname shopping stores

The last one is Ojai, a very small town uphill.

These cities are fulfilled with European atmosphere due to its colony of Spain in the past.

C U soon.. The Unites States of America...

Pre-conference @H-O-L-L-Y-W-O-O-D (6 Jan 07)

2007-01-28T03:47:00.000+09:00

Jan 6, 2007

Hollywood: The MOVIE world

After having had the 5-year US visa without any use until expiring in Feb 2005, I finally stepped on the land of freedom with its 10-year visa issued in Osaka in early 2007. And, it was Los angeles, the city of angel in spanish, being my first city in America. Actaully, the main reason for this trip was to participate a conference in Ventura, north of LA about 1.5 hr by car, but it started from Jan 7. So, we stayed overnight at LA first and it was Hollywood which was chosen by a professor in another lab who my lab friends and I sticked to. It would possibly say that Hollywood movies have much influence on lots of people in the world, also Thais. So, when I had stayed there, I can feel that I really get used to this kind of living style through thousand films that I used to watch so far. Because travelling is not the main reason for this trip and I cannot manage schedule on my own, so I had to follow others. So, I could just hang around Hollywood Blvd. which has footpaths with Hollywood movie and music stars in the stars as you might have seen on TV before, eventhough I really wanted to separately go in LA downtown and have cheap and yummy dinner at Thai town. The only surprise for me was that I hadn't seen any Thai travellers or residence during one day one night in LA, eventhough most Thai people in in the US live in this city.

Go to pictures....

Its landmark...which always seen in films

Roosevelt Hotel on Hollywood Bl, I stayed here.

In front of Chinese Theatre, lots of footprints and handprints.
This is Alnold's, Big boss of California state

If I am correct, it is Jack Nicholson's fitted to mine.

Asian Hollywood star, Jackie Chan...No Tony Ja yet..haha

Shelly cafe, it was on the movie 'Million Dollars Baby'.
I had breakfast here in the morning before leaving to the conference.

Moving to Ventura for the conference by Airport shuttle

3 more posts will be continued for this US collection.
It will consist of 'Ventura', 'Santa Barbara', and 'Ojai'
All are small, nice, and historic cities... try to come to update asap...

A short message from Author

2007-01-18T12:02:00.000+09:00

More than 2 months that I have not come to change anything in my blog.
Thank you everyone who usually comes to visit my non-updated blog.
Lots of things happened to my life during the year-end and let me think over again and again about my future life.
Life is not always beautiful and easy as one's thought, but we can make it pass thorugh.

Anyway, My journey must go on. Before the new year, I went skiing with always-warm Kyoto family, eventhough that was my worst experience for a ski field with grass and rain.

Then, I went to America for the very first time to join the conference called Gordon Research Conference (GRC): Hydrocarbon research. I went there for poster presentation and listening to several lectures in this field. This was also my first international academic conference experience. Many questions and thoughts popped up in my mind about how to be a good researcher and doctoral student in this acedemic field or Do I really suit to what I am doing now?

But, life goes on. I have 3 more years to train myself and time will proove it.

If I have time, I will come and update USA photos and story later.......
(Hope that it will be very soon..Haha)

A Trip in KYUSHU, Sep '06

2006-11-11T17:08:00.000+09:00

My Alone Trip in Kyushu (15-23 Sep 06)

Fri 15
13:00-17:00 Biomass seminar near Hakata station, Fukuoka
18:00-20:00 Party after seminar

Sat 16
9:00-16:00 Japan Chemical Engineering Conference at Fukuoka University
17:00-18:00 Furusato-kan (Hakata historic museum)
18:00-02:00 Hanging out with friends in Hakata (Beer restaurant, Ramen yatai)

Sun 17
9:00-12:00 Japan Chemical Engineering Conference at Fukuoka University
----- Afternoon session was canceled because of typhoon No.13 -----
14:00-16:00 On the bus to Kumamoto city under the typhoon
17:00 Arrival at Taiun Hotel near Kumamoto station safely
----- The hotel was shaken all night by the typhoon -----

Mon 18
Morning: Kumamoto castel

Afternoon: Suizenji Park, Jane's house (Japan res cross memorial museum)

Evening: Downtown of Kumamoto city

Tue 19
----- Spending all day in Mt. Aso -----

----- What a pity that I couldn't see the lava upthere due to its SO2 overlimit -----

17:00 Leaving Kumamoto city
18:00 Arrival in Kagoshima city by Tsubami Shinkansen
21:00 At Host family's house in Fukuyama-cho for the second time
----- The coup de'ta was happened in Thailand, I could not sleep till 3am -----

Wed 20
8:30-16:00 Vegetable delivery with host dad from our place to kagoshima city
----- Checking the situation in Thailand with my mom and friends all day -----
16:00-17:00 at Nagashima Art museum, a great viewpoint for Mt. Sakurajima

18:00-21:00 Meet friends at Kagoshima University and had dinner in downtown

Thu 21
Morning: Got some rest due to less sleep on the Coup de'ta night
----- Cooking 'Chicken rice' for my host family's lunch -----
Afternoon: help giving a pear for safe driving campaign and digging sweet potatoes
----- Cooking 'Tom kha kai' for dinner -----

Fri 22
----- All day digging sweet potatoes ------

18:00-20:00 Last dinner at the best Sushi restaurant for me (my second visit)

Sat 23
10:00-12:00 Hiking with host mom at Mt. karakunidake

15:00 Leaving Kagoshima by JAL2408
16:30 Arrival in Itami airport, Osaka
18:00 Home Sweet Home in Katsura, Kyoto :)

***** Bye Bye KYUSHU, will be there again I promise *****

The Coup d'etat Show

2006-09-26T17:33:00.001+09:00

credit to www.bangkokbiznews.com for this picture

ครบรอบหนึ่งสัปดาห์พอดิบพอดี สำหรับการทำรัฐประหารยึดอำนาจของคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข หรือในชื่อย่อว่า คปค จากรัฐบาลของอดีตนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร จะไม่เขียนอะไรในบล็อกเลย ก็จะดูไม่อินเทรนด์กับเหตุการณ์ที่เป็นข่าวใหญ่โตไปทั่วโลก รวมถึงในญี่ปุ่นก็ขึ้นหัวข่าวเป็นอันดับหนึ่งคู่กับการได้รับเลือกตั้งเป็นหัวหน้าพรรคแอลดีพีคนใหม่ของนายชินโซะ อาเบะ แทนนายกรัฐมนตรีจุนชิอิโร่ โคอิสุมิ แล้วก็วันนี้เองที่ครม.ของนายกโคอิสุมิได้ประกาศลาออกทั้งคณะ และเปิดทางให้นายอาเบะ เป็นนายกญี่ปุ่นที่อายุน้อยที่สุดหลังจากสิ้นสงครามโลกครั้งที่2ในเร็ววันนี้ หรือว่านี่จะเป็นเพลาที่โชคชะตาท่านผู้นำผู้ทรงอำนาจในหลายๆที่จะต้องถูกผลัดเปลี่ยนส่งไม้ให้คนอื่น ไม่ว่าจะลงจากตำแหน่งอย่างสง่างามหรือไม่ก็ตาม

วันนี้เลยขอเขียนบล็อกเป็นภาษาไทย เพื่อที่จะได้แสดงความคิดเห็นส่วนตัวได้อย่างเต็มที่ในเรื่องของการยึดอำนาจของพลเอกสนธิ บุญรัตกลินในครั้งนี้ได้อย่างเต็มที่ ถึงแม้ว่าทาง คปค. จะออกประกาศให้แสดงความเห็นทางการเมืองอย่างเป็นกลาง แต่ผมว่าคนเรา ยากนักที่จะมีความเป็นกลางอย่างแท้จริง แต่เราจำเป็นต้องเลือกข้างอย่างที่อดีตนายกอานันท์ ปันยารชุนเคยให้สัมภาษณ์ไว้ แต่การเลือกข้าง ไม่ใช่ว่าเลือกอยู่ข้างใคร แต่ต้องเลือกอยู่ข้างความถูกต้องนั่นเอง หลายๆความเห็นทั้งจากสื่อต่างชาติ หรือบางประเทศ รวมถึงนักวิชาการรัฐศาสตร์บางส่วน อาจจะไม่เห็นด้วยกับการทำรัฐประหาร เพราะถือว่าเป็นการก้าวถอยหลังของการปกครองแบบประชาธิปไตย แต่ระบบการปกครองทั้งหลายก็มิใช่มนุษย์หรือที่สร้างขึ้นมาเอง การยึดถือระบบแต่เพียงอย่างเดียวโดยไม่คำนึงถึงหลักอื่นประกอบกัน เช่น หลักจริยธรรม หรือทศพิธราชธรรม ก็อาจจะมีผลทำให้คนบางกลุ่มเอาระบบมาเล่นเพื่อให้สร้างความชอบธรรมให้กับตนเองได้เช่นกัน

ถ้าจะถามว่าผมเห็นด้วยกับการทำรัฐประหารครั้งนี้หรือไม่ คำตอบแรกที่ออกมาน่าจะเป็นว่า รู้สึกตกใจที่ได้ข่าวว่าจะต้องเจอกับเหตุการณ์นี้อีกครั้งในยุคที่เทคโนโลยีพัฒนาก้าวไกล ผมยังจำได้เมื่อตอนป.6 ได้หยุดโรงเรียนเป็นสัปดาห์ เมื่อตอนที่คณะ รสช. ยึดอำนาจจากรัฐบาลพลเอกชาติชาย ชุณหวัณ ขณะนั้นมีแต่ความรู้สึกดีใจที่ไม่ต้องไปโรงเรียน แม้จะต้องฟังคนหน้าตาขึงขังมาประกาศทางทีวีอยู่เป็นระยะๆก็ตาม แต่จากจุดนั้นอาจจะเป็นจุดสำคัญที่ทำให้ผมเริ่มสนใจการเมือง แต่ติดตามข่าวสารทางการเมืองอย่างใกล้ชิดอย่างที่ทำอยู่ในปัจจุบันก็เป็นได้ คราวนั้นจำไม่ได้ว่ารู้ข่าวเมื่อไหร่ว่ามีการปฏิวัติรัฐประหาร แต่สำหรับคราวนี้นั้น คืนวันที่19 ผมกำลังนอนหลับอย่างสบายที่บ้านของโฮสท์แฟมมิลี่ กลางไร่นา ที่จังหวัดคาโกชิม่า ทางตอนใต้ของเกาะคิวชู แล้วจู่ๆตอนตีหนึ่งก็มีเสียงปลายสายจากเพื่อนที่เกียวโตดังขึ้น ยกหูรับโทรศัพท์ก่อนจะได้ยินว่า "ปฏิวัติแล้วๆ" ตาที่ยังปรือๆ เริ่มลุกโพลง แล้วถามถึงเหตุการณ์ว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งขณะนั้นเป็นเวลาประมาณห้าทุ่มที่เมืองไทย เหตุการณ์ยังไม่มีความชัดเจนแน่นอนว่าใครเป็นฝ่ายทำการปฏิวัติ จากนั้นก็พยายามจะนอนหลับต่อ แต่สุดท้ายต้องโทรกลับบ้านที่เมืองไทยถึงสองครั้ง จนครั้งหลัง (ประมาณตีสองครึ่ง) ถึงได้รู้ว่า พลเอกสนธิ ได้ออกแถลงการณ์ของคณะ คปค.แล้ว จึงนอนหลับได้อย่างสบายใจ

ถึงแม้ว่าจริงๆแล้วก็ไม่อยากเห็นประเทศไทย โดยเฉพาะในเขตกทม.มีรถถังมาวิ่งป้วนเปี้ยนเต็มถนน เพราะมันให้ความรู้สึกที่ออกจะน่ากลัว เหมือนเป็นบ้านป่าเมืองเถื่อน(ตามที่ต่างประเทศมอง) แต่การทำรัฐประหารคราวนี้ กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เพราะทหารที่ทำการรัฐประหารในครั้งนี้กลับกลายเป็นความไว้วางใจที่ประชาชนส่วนใหญ่ในเมืองพอใจ เพราะหวังว่าความแตกต่างทางความคิดของคนในสังคมที่นำไปสู่ความแตกแยกอย่างกว้างขวางนั้น จะสิ้นสุดลงหรืออย่างน้อยก็ลดความรุนแรงลงไป ต้นเหตุทั้งหมดนี้มาจากบุคคลคนเดียวที่ทำให้สังคมไทยเกิดความแตกแยกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ผมคนหนึ่งที่ยอมรับในความแตกต่างทางความคิด แต่ไม่สนับสนุนให้สิ่งเหล่านี้เป็นความแตกแยกกัน ผมเองก็มีพี่ที่สนิทคนหนึ่งที่มีความเห็นทางการเมืองที่ต่างกัน แต่ก็สามารถทำงานร่วมกัน ไปเที่ยวด้วยกันได้อย่างไม่ขัดใจ

การที่บ้านเมืองไทยในขณะนี้ ดูเหมือนจะเป็นการถอยหลังเข้าคลองของระบบประชาธิปไตยอย่างที่หลายๆคนว่ากัน แต่กลับจะเป็นการเดินหน้าทางจริยธรรมและธรรมาภิบาลของผู้ที่จะเข้ามาเป็นผู้บริหารประเทศในอนาคตต่อไป จากนี้ไปคงต้องดูการดำเนินการของคณะทำงานต่างๆที่เกิดขึ้นในการตรวจสอบเอาความผิดกับรัฐบาลชุดก่อนได้มากแค่ไหนในเรื่องคอรัปชั่นซึ่งเป็นหนึ่งในเหตุผลหลักของการทำรัฐประหารในครั้งนี้นอกจากเรื่องความแตกแยกในสังคมไทยแล้ว เพราะถ้าหากไม่สามารถตรวจสอบว่ารัฐบาลชุดก่อนทำการคอรัปชั่นอย่างร้ายแรงจริง ก็เท่ากับว่า คปค. ไม่ได้ให้เหตุผลที่ถูกต้องพอที่จะทำการยึดอำนาจในครั้งนี้ เพียงแต่หวังว่าจะสามารถเอาผิดกับคนผิดได้ถึงต้นตอ เพื่อที่จะได้เป็นแบบอย่างกับนักการเมืองที่มักจะเข้ามาหาผลประโยชน์ต่างๆนานาในการเข้ามาเป็นผู้แทน หรือเป็นผู้บริหารบ้านเมืองให้ขยาดกลัวกับกฏหมายบ้านเมืองที่เอาผิดกับผู้ที่คิดชั่วเอาผลประโยชน์ใส่ตัว

จากวันนี้ไป ประชาธิปไตยในประเทศไทยจะได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ถอยหนึ่งก้าวเพื่อก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคงและยั่งยืน ประเทศไทยคงจะต้องตอบโจทย์ว่าทำอย่างไรจึงจะสามารถสร้างความสมดุลระหว่างระบบทุนนิยมที่แพร่ระบาดไปทั่วโลกให้ไปได้กับเศรษฐกิจพอเพียงและมีธรรมาภิบาล เพื่อสร้างความแข็งแรงให้กับประเทศอย่างยั่งยืนทั้งทางเศรษฐกิจและสังคมวัฒนธรรม รวมทั้งการสร้างทรัพยากรมนุษย์ให้มีการศึกษาอย่างทั่วถึงพร้อมกับสนับสนุนการวิจัยโดยเฉพาะการเกษตรเพื่อที่ประเทศไทยจะได้ยืนด้วยขาของตัวเองได้สักที และรักษาทรัพยากรธรรมชาติอื่นๆของเราไว้และจัดสรรอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด

This is one of the most peaceful and grateful coup d'etat that I've ever seen.
The democratic system is not always the final solution for the country.
The coup d'etat is not always the bad thing that will destroy the democratic system as well.

The system should be corrected if a person in power used it in the worng way.

The show must go on. Keep one step back for sustainable future.
I believe that the army of the king will do their best for our nation and people.

เขียนโดย วีรวุฒิ ชัยวัฒน์, 26 ก.ย. 49 มหาวิทยาลัยเกียวโต ประเทศญีปุ่น

Miyabi Gang @Kumihama, The Sea of Kyoto

2006-09-12T20:49:00.000+09:00

Kumihama Weekend Trip (2-3 Sep 06)
.เมื่อเด็กดอยจากบ้านมิยาบิ ออกเดินทางสู่ทะเลจะเกิดอะไรขึ้น โปรดติดตาม.

What is Miyabi?
- Miyabi is the name of my apartment which is actually 'Rakusai Miyabi Building' as its fullname.
Where is Miyabi?
- My apartment is located on Oenakayama, Nishikyo-ku which is a small area in the South-Western of Kyoto city. The nearest train station is Katsura St. of Hankyu line. It takes about 10min by bicycle or 25-30min on feet to Katsura campus, Kyoto University.

The Thais in Miyabi place had a great chance to run away from boring life in Katsura and tough reserch in the lab to 'Kumihama' (meaning to 'forever beautiful beach') which is the beach and bay located on the most North-Western of Kyoto prefecture as seen in the map below.

Why is Kumihama?
- Because Kimura-sensei, a high school principal in Uji, who is a leader of 'Kansai people who love Thailand club' has a house there which is his hometown. He asked me to take a short journey to his place in Summer, so I asked 6 members in Miyabi to take a rest there with Kimura-sensei.

First of all, let me introduce the members of this trip.

... Kimura-sensei ...
A very kind teacher who really loves Thailand.
(Million thanks to Kimura-sensei for driving and making this trip for us)

... The Miyabi Gang ...
including

1. Aey เอ้
หญิงงามที่สุดในเชียงราย มากมายด้วยความรู้ระดับเทพ

2. Yam แยม
สาวลำพูนใจแปรปรวน คิดทบทวน(สักพัก)แล้วร้อง...อ๋อ

3. Jiw จิ๋ว
ด็อกเตอร์มือกีต้าร์เมืองปากพนัง หน้าตาดูขึงขังแต่...ใจดี
4. Au+ อู๋
นักวิจัยถ่าน(หิน)พี่ใหญ่จากบางมด เที่ยวไปหมดทั่วประเทศ

5. Golf กอล์ฟ
อาจารย์หนุ่มลาดกระบังหุ่นเฟี้ยว แต่อย่าให้เคี้ยวเพราะหยุดไม่ได้

6. Nott น็อต
หนุ่มบางกอกผู้ว่างอยู่เสมอ อาจารย์เผลอเป็นหนีเที่ยว

Let's start the 2-day trip with me...

We left Miyabi Bld, Kyoto around 9.00 on Sat by Kimura-sensei's car. It took around 3-4 hours to reach Kumihama. After buying lots of food from the nearet supermarket to sensei's house for our dinner,we had a late lunch (sarusoba) around 14.00 at Kimura-sensei's place. Then, we took a rest for a while and went out to the beach around 16.00. Nobody was at the beach and the sea wave was very big and strong. We had lots of fun there.

Let pictures explain our activities

Miyabi gang with the sea of Japan on the way close to Kumihama.

Sarusoba that we did for lunch at Kimura-sensei's place.

Time to go to the beach.

Only us enjoying big wave of the Japan sea in Kumihama

P'Golf, P'Au+ and Aey lost their glasses at the same time by a very big wave.

... 3 Blind people ...

Who is Mother? Who is Father?

Ohh... Shit

After getting tired from jumping against the sea wave, we went back to the house and cleaned ourselves a bit before going to the hotspring (Onsen). At the onsen, there were also only us there, but the onsen was so good with an outdoor onsen. Afterthat, we prepared and had our BBQ dinner. Kimura-sensei brought one of very famous old Thai movie called Koo-Kum คู่กรรม เวอร์ชั่นวรุฒ-จินตรา, but the movie was fade away by our new activity, playing cards. We played cards until 4.30 in the morning.......

The B.B.Q.

Playing cards all night จับหมู

On Sunday, we woke up around 10am and then cooking our Brunch... It was so hot that day. Eventhoug Kimura-sensei asked us to go out to do something at the sea, we denied that and continued palying cards (haha) as if we live in different aparments. We finally left Kumihama around 3pm and reached Katsura at 7pm....

Kimura-sensei with a new house's name called
Baan-Lom-Ta-Lay บ้านลมทะเล created by us.

.. Bye Baan-Lom-Ta-Lay for now, see you soon for sure...

Best Selections of Sightseeing View in Kumihama

Ohh, such a huge wave

The sky at Kumihama beach

Sky & Beach

Kimura-sensei's house

Kumihama bay, just 30m from the house

Lots of boats at the port

Kumihama beach with surfing Japanese

Another view of Kumihama bay

...Thank you so much to Kimura-sensei for his kindness...
...Credit to P'Jiw and P'Golf forsome nice photos...

See You Next Time when The Miyabi Gang Starts to Travel Again

March '06 Journey III : Laos Day 4

2006-09-07T23:59:00.000+09:00

Laos Trip : Day 4 (16 Mar 06)

Before I am going to post the story about my FUJI Mt. Climbing Experiences (now, waiting for some nice pictures of the 3rd Fuji trip from my friends who are now on travelling), let me continue my very past journey of Laos Trip in March which is close to the end of this 5-day trip. If you guys already forgot the series of Laos trip, please visit former blogs as followings; Day 0, Day 1, Day 2, and Day 3. Go to Day 4 now,

After we reached the world heritage city of Luangprabang the day before, on Day 4 of the trip we woke up very early in the morning to give steam-cooked sticky rice to hundreds of monks among the Buddhism atmosphere. I really love this feeling. After that, we rented bicycles, to which we really get familiar, for riding around this Buddhism and calm city.

Let's take a short journey in Laungprabang with me...

Lots of Buddhists giving cooked-sticky rice to the monks

Hundreds of Lao monks waiting for an alm in early morning

Pho, again for our today's breakfast at a famous restaurant

Kra-Tib กระติ๊บ, a sticky rice container hanging at local people's house window

An old-styled Mercedez Benz with a nice old design restaurant

Wat Chiang Thong, one of the most famous LanChang style temple in Laungprabang

Our rental bicycles parking at the temple wall

After visiting many temples by bicycles, we droped by at Chang's cafe operated by Thais.

Nong Khao took us out of the downtown in the afternoon.

..........

Up hill riding to the silk village

N'Bow fell down from the bicycles but still laughable.

The last temple we visited today.

Unseen in Laungprabang, the beach of Khong river.

Nott with a wonderful sky

Mai looking at the sky

Ton beside Khong river before sunset

Watermelon farm growing on the sand

Before sunset at Khong river

Our dinner, This is my most favorite menu along the trip. คล้ายๆขนมจีนน้ำใส อร่อยมาก

After having dinner, we again walked along the night street market and has a small shopping after buying many stuffs yesterday. Then, we went for a massage after feeling so tired from a one-day cycling around the city. Laungprabang is a lovely town with very friendly people. If I have the next chance to visit, I will not miss it. The only one day left in Laungprabang, please wait for the final day of this Laos Trip, half-day in Luangprabang and the way back to Bangkok.

Hanabi in SUMMER 2006

2006-08-15T00:05:00.000+09:00

It was such a very long time that I have not touched the blog updating
because I have been very busy with my PhD exam which will be held this coming Aug 24-25.

Anyway, I relaxed myself by going to see the fireworks twice at Yodo river and Biwa lake.
I am not a good photographer for fireworks, so let's enjoy the video via YouTUBE.

... The finale of Yodogawa Fireworks ...

P.S. HanaBi = 花火= Flower+Fire = ดอกไม้ไฟ ... But not Fire+Work It means we might get this word from Japanese or Chinese, not English.

It's NoTt in Takayama

2006-07-02T05:03:00.000+09:00

Never updated my blog for many weeks because of both study and laziness. During watching the Brasil VS France World Cup Match, I am trying to find something to open my eyes until the end of this match. With a very small conciousness I have now, I decided to update my blog in the easier way as today's one.

2 weeks ago, I made a weekend trip to Takayama, so called 'A Little Kyoto', in Gifu prefecture. It's up-North from Kyoto taking about 4-5 hours by car. It's famous for a traditional Japanese house called Gassho in Shiragawago, an hour from Takayama city. Its own Takayama city is also very impressive which is conservative like Gion area in Kyoto. Besides, there are lots of famous natural Onsens (Hot spring) such as Okuhida Onsen and Gero Onsen.

And, this is NoTt in Takayama.

"First arrival in Shiragawago, Sir", NoTt reported.

"One day, I will have rice field around my house", NoTt was thinking.

"I am so happy with this country area.", NoTt was smiling.

"I will do my best and look for a good future." NoTt's intension at a temple

"What am I going to be??", NoTt was looking to the sky in Takayama old town

"Nott is still Nott.", NoTt understood when taking a photo himself.

"Working hard with beautiful life.",
NoTt was typing without notebook power on at a view spot during the way back from Okuhida Onsen.

P.S. Thanks a lot to Mai for your hard drive along the trip. Thanks to all trip members for your nice sharing laugh and talk. And, Thanks to Uncle&Aunt at the Ryokan for your warm hostage.

Yellow Crowd for Our Greatest King

2006-06-11T17:43:00.000+09:00

The 60th Anniversary Celebrations of
His Majesty's Accession to the Throne

the ceremony at Anandasamakom Palace on June, 9th.

ผมขออัญเชิญพระราชดำรัสเมื่อวันนี้ 9 มิถุนายน พุทธศักราช 2549 ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขณะออกสีหบัญชร พระที่นั่งอนันตสมาคม เนื่องในวโรกาสทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาไว้ในบล็อกวันนี้ครับ

“ข้าพเจ้ามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ได้มาอยู่ในท่ามกลางมหาสมาคม พร้อมพรั่งด้วยบุคคลจากทุกสถาบันในชาติ ตลอดจนประชาชนชาวไทย ขอขอบใจในคำอำนวยพรและการเฉลิมฉลองยิ่งใหญ่ ที่ทุกคนตั้งใจจัดให้ข้าพเจ้าเป็นพิเศษ ทั้งรัฐบาลได้จัดงานครั้งนี้ได้เรียบร้อยและงดงาม น้ำใจไมตรีของประชาชนชาวไทยที่ร่วมกันแสดงออกทั่วประเทศ รวมทั้งที่พร้อมเพรียงกันมาในวันนี้ น่าปลาบปลื้มใจมาก เพราะแต่ละคนได้แสดงออกและตั้งใจมาด้วยความหวังดีจากใจจริง จึงขอขอบใจทุกๆ คน จิตใจที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาดี และความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของทุกคน ทุกฝ่าย ทำให้ข้าพเจ้าเห็นแล้วมีกำลังใจมากขึ้น นึกถึงคุณธรรมซึ่งเป็นที่ตั้งของความรัก ความสามัคคี ที่ทำให้คนไทยเราสามารถร่วมมือร่วมใจกันรักษาและพัฒนาชาติบ้านเมืองให้เจริญรุ่งเรืองสืบต่อกันไปได้ตลอดรอดฝั่ง ประการแรก คือ การที่ทุกคนคิด พูด ทำ ด้วยความเมตตา มุ่งดี มุ่งเจริญต่อกัน ประการที่สอง คือ การที่แต่ละคนต่างช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ประสานงาน ประสานประโยชน์กัน ให้งานที่ทำสำเร็จผล ทั้งแก่ตน แก่ผู้อื่น และกับประเทศชาติ ประการที่สาม คือ การที่ทุกคนประพฤติปฏิบัติตนอยู่ในความสุจริต ในกฎกติกา และในระเบียบแบบแผน โดยเท่าเทียมเสมอกัน ประการที่สี่ คือ การที่ต่างคนต่างพยายามทำความคิด ความเห็นของตนให้ถูกต้อง เที่ยงตรง และมั่นคงอยู่ในเหตุในผล หากความคิด จิตใจ และการประพฤติปฏิบัติที่ลงรอยเดียวกันในทางที่ดี ที่เจริญนี้ยังมีพร้อมมูลในกาย ในใจของคนไทย ก็มั่นใจได้ว่า ประเทศชาติไทยจะดำรงมั่นคงอยู่ตลอดไปได้ จึงขอให้ท่านทั้งหลายในมหาสมาคมนี้ ทั้งประชาชนชาวไทยทุกหมู่เหล่า ได้รักษาจิตใจและคุณธรรมนี้ไว้ให้เหนียวแน่น และถ่ายทอดความคิด จิตใจนี้กันต่อไปอย่าให้ขาดสาย เพื่อให้ประเทศชาติของเราดำรงยืนยงอยู่ด้วยความร่มเย็นเป็นสุข ทั้งในปัจจุบันและในภายหน้า ขออำนาจคุณพระศรีรัตนตรัย และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ในสากล จงคุ้มครองรักษาประเทศชาติไทย ให้ปลอดพ้นจากภัยอันตรายทุกสิ่ง และอำนวยความสุข ความเจริญ สวัสดี ให้เกิดมีแก่ประชาชนชาวไทยทั่วกัน”

More than 100,000 of Thai people in Yellow shirts gathered on June, 9th.

During the celebration for HM King Bhumibol on 60th Anniversary Accession to the throne (9-13 June 06), all Thai people are willing to wear Yellow T-shirt to cerebrate this most important event of the year (or let's say ... in our lives ...) not only in Bangkok or Thailand, but also all over the world, especially on last Friday 9 Jun 2006. This will be a historic phenomenon that will be stamped in our Thai people's hearts forever. HMJ King Bhumibhol, he is only the greatest model to link all Thai people being a unity. That's why I am always so proud to be the one who was born in the Land called Siam or Thailand.

I have collected some yellow fever photos in Bangkok on June, 9th (the same day with World Cup 2006 opening)which makes World Cup 2006 looks a bit less fever than before. This will be an unforgettable mermorial events... (Thanks to PANTIP.com)

Thai people living in Kansai area also held this celebration event on June, 10th at Oyodo Community Center in Osaka by Thai Consulates in Osaka, Thai restaurants, and Thai Students Association in Japan: Kansai. We also tried to wear yellow with different tones of yellow and everyone came with their sincere and respectful hearts to celebrate for our King.

"ตามรอยพ่อ ขออยู่อย่างพอเพียง"... LONG LIVE THE KING

2006-06-11T14:47:00.000+09:00

... ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน LONG LOVE THE KING ...

"I don't see just the picture of the king, but I see the heart of Thai people"

March '06 Journey III : Laos Day 3

2006-05-13T22:53:00.000+09:00

Laos Trip : Day 3 (15 Mar 06)

Now, we are already in the middle of the Laos series. I will try to finish my March'06 Journey as soon as possible. Let's move back to the story of Laos. The gang & I had to leave the city of nature, Vangviang. We woke up early like yesterday to touch the Vangviang last morning and then packed all stuff to be ready for a long way to a world heritage city of Luangprabang.

We had breakfast at the resort during waiting the van picking us here.
Today, I changed the breakfast from the-always-ordered Pho to Porridge with chicken.
Saying GOODBYE to Thavornsuk resort at 9.10am.
Thank you to the owner Uncle&Aunt for your very warm hosting.

The way to Luangprabang just began....
(I had a stomach-ache due to too-good last dinner while sitting besides the driver...)

So many sharp curves along the way from Vangviang to Luangphrabang.

After about 4 hours, we took a rest to go to the nature toilet and stretched our arms and legs.

We eventually reached the ancient capital of Laos around 14.30 (5h30min). During walking to find the guesthouse to stay for the first night, we were accidentally stopped by the vehicles procession of the Cambodian King. What a luckiness of us!!

We walked around for a while and finally decided to stay at Phu See 3 guesthouse (เฮือนพักพูสี 3)which is quite closed to the spot where the monk walk through to beg for food บิณฑบาต in the morning and also located just behind the Buddhist temple.

This is a very stylish cafe in the classis Luangprabang, but so expensive. Just next to Phu See 1 guesthouse.

Another classic but repainted building in this city.

After finishing all guesthouse thing, we decided to have some food and drinks because of very small lunch in the van. We escaped from above cafe to another one and bought this local food to eat with...... don't know the name but another damn good one. คล้ายๆก๋วยเตี๋ยวหลอด ราดน้ำหวานๆ อร่อยมาก

After adding some energies, we climbed up to the Phu See hill and temple.

...Wat Pra That Phu See...

Lots of tourists especially Japanese waiting for the sunset at the top of Phu See.

This is the picture that all people waiting for.

Trip members picture at the top of Phu See.

Another nice and classic cafe and restaurant in the city.

After absorbing the sunset view, we walked through Talad Muud ตลาดมืด แต่ไม่เถื่อน เป็นถนนคนเดิน ขายของแบกะดิน , a walking shopping street selling lots of handicrafts, silk clothes and lost of souvenirs. We spent more than an hour to pass thorugh this short shopping street and unconciously bought some souvenirs, eventhough we already talked one another that we would just look and ask for the price only, then would buy them tomorrow.

After getting so tired with the price negotiation, we had so hungry and looked around food street stall. Then, stopped at the vegetarian stall ร้านมังสวิรัติ. The all-you-can-put-in-your-plate of vegetarian food was my worst meal in this trip. (.... These are for western tourists only, I think....)

However, at this vegetarian stall, we met a very nice local girl working as a part-time job there. She was so talkative and very friendly. We had quite long conversation and before we left the stall, she offered us to bring sticky rice for offering the food for the monk tomorrow morning because it will be cheaper. Besides, she volunteered to take us around the city by bicycle to see UNSEEN-Laos in the afternoon as welll. What another luckiness of us!!!! Her name calls Khao น้องขาว, a high school student in Laungprabang.

March '06 Journey III : Laos Day 2

2006-05-05T02:33:00.000+09:00

Laos Trip : Day 2 (14 Mar 06)

We woke up around 7am to breathe fresh air in the morning of Vangvieng along Xong river.

Morning view from the resort.

More expensive rooms in the resort because it is closed to the river.

Pho (again), my breakfast at the resort.

E-tan อีแต๋น , a basic vehicle in rural area, was tried to cross the river.

Then, we went to Water Cave in the morning. It was very fun to float inside the cave.

After getting wet from the Water cave, we were back to a small village to have lunch. This is a small hill nearby. (See the monks upthere)

My main lunch, Fried rice - BBQ - Baquette

We ordered another dish, Lab Kwai ลาบเนื้อควาย

Very kind Laos people gave us this dish which made us so happy because we were disappointed with the two above. -- Khao Piak

A wooden bridge around there.

After lunch, we finally took a Kayak along Xong river back to the resort.

Such a nice weather today, quite cool.....

We dropped by at the rest area which has its very western style. I tried this jumping once... so fun and exciting. (it is not me in the picture.)

Everywhere has BEER LAO...

After taking rest for an hour, we continued kayaking back to the destination which is just at our resort. Our kayaking members included a young couple from Germany and a business man from the US.

Very nice nature view of Vangvieng before sunset.

Another great mountaineous view shooting from the resort. After taking a shower, we aimed to the downtown again to find a local restaurant, not western-style ones.

Somtum or Tumbakhoong again. Damnn good....

Laab (again), a bit different from Thai style one because they put cow-pea (ถั่วฝักยาว) and bean sprouts (ถั่วงอก) .

Grilled pork

Eventhough this meal was my most favourite along the trip, it made me have diarrhea on the next day during on the van. Thanks to the driver that he dropped by at a nice shop which has a very clean toilet for me. It is time to say bye to Vangviang, a place of nature -- mountain and river -- which is called as a sister city of Pai (Thailand) and Guilin (China).

March '06 Journey III : Laos Day 1

2006-05-02T21:07:00.000+09:00

Laos Trip : Day 1 (13 Mar 06)

Finally, we reached Nongkhai station at 6.10 am with only 10 mins late from schedule.
Then, we took a tuktuk to Nongkhai bus terminal.

After we had and easy meal at a small restaurant in the terminal area,
we took this international bus to Vientiene.

It took about 1 hour to pass two customs boundary (Naongkhai and Vientiene).

Pra tu xai, one of the symbol in Vientiene.
(a very zoom shot because we didn't have time to go there)

Khao jee (ข้าวจี่) or Baquette, A long french bread with lots of stuffings
is a very common Laos food. We bought this for lunch in the local bus to Vanvieng.

14:30 is time to reach Vangvieng.
Thanks to this uncle sending us off here eventhough he made us confused a lot.

Thavornsuk Resort, this is a place to stay for 2 nights in Vangvieng.

A bridge to Jung cave, it took less than 10 mins from the resort.

147 steps upto the entrance of the cave.

Inside the Jung cave.

Back to a very small downtown of Vangvieng in the evening
which is under construction everywhere, thanks to a driver (อ้ายหงษ์) for helping us a lot.

We were so hungry because of very small lunch, so we immediately headed to
a good restaurant for early dinner. (of course, BEER LAO first)

Pho, Vietnamese noodel in Laos style.

Somtum or Tumbakhung, a Laos style papaya salad.

We took a rest in the restaurant for a long time. then, we went back to the resort to be ready for tomorrow's kayaking trip that we reserved with a small agency after dropping by a Roti street stall for a dessert.

March '06 Journey III : Laos Day 0

2006-04-13T23:42:00.000+09:00

Laos Trip : Day 0 (12 Mar 06)

Laos, a neighbour of my country in the North-East, is a very small country and very near, but I have not been there before. I always wonder why I haven't been there even the provinces in North-Eastern Thailand, but there is no answer from myself. After I was wandering around the travel webboard called BLUE PALNET in PANTIP website for several months, I have gathered all information about three main tourist spots in Northern Laos which are Vientiane, Vangviang, and Laungprabang. A month before this trip, I began to reserve some tickets for our transportation and finally finished booking guesthouses a day before leaving because I had been so busy.

Let's start the trip...

Started with the skytrain (BTS) in Bangkok from Moshit to Phayathai.

We finally reached Hau-Lum-Pong (Bangkok) railway station around 7pm by TAXI.

We had a quick but good dinner at Anna restaurant at the 2nd floor terrace inside the station.

I ordered 'Kai-Pad-Prik-Sod-Rad-Khao'...Oishii!!

20:00...It is time to leave Bangkok to Nongkhai, a province at the border in the North-East.

We took a sitting night train which has its quality much worse than a train to the North. After talking about a plan for the next day, eating some additional food, and brushing teeth, we tried to take a rest as much as possible to save all energy for the next day. This trip has 4 Dekkansai members as below...

Trip Members: Mai and Ton

Trip Members: Bow and Nott

"Please follow DAY 1 soon,
we will cross the border to my country nieghbor, LAOS"

My Sakura 2006

2006-04-12T01:10:00.000+09:00

Now, Spring is my most favourite period of the year for my life in Kyoto. Everything such as weather, life, love and study, is expected to be fresh and better, and to bloom like SAKURA, the symbol of Japanese flower. This year, I did not go to many places in Kyoto to see SAKURA like last year but it was just enough...

桜　by コブクロ

2006-04-12T00:10:00.000+09:00

名もない花には名前を付けましょう　この世に一つしかない
冬の寒さに打ちひしがれないように　誰かの声でまた起き上がれるように

土の中で眠る命のかたまり　アスファルト押しのけて
会うたびにいつも　会えない時の寂しさ分けあう二人　太陽と月のようで

実のならない花も　蕾のまま散る花も
あなたと誰かのこれからを　春の風を浴びて見てる

桜の花びら散るたびに　届かぬ思いがまた一つ
涙と笑顔に消されてく　そしてまた大人になった
追いかけるだけの悲しみは　強く清らかな悲しみは
いつまでも変わることの無い
無くさないで　君の中に　咲く　Love・・・

街の中見かけた君は寂しげに　人ごみに紛れてた
あの頃の　澄んだ瞳の奥の輝き　時の速さに汚されてしまわぬように

何も話さないで　言葉にならないはずさ
流した涙は雨となり　僕の心の傷いやす

人はみな　心の岸辺に　手放したくない花がある
それはたくましい花じゃなく　儚く揺れる　一輪花
花びらの数と同じだけ　生きていく強さを感じる
嵐　吹く　風に打たれても　やまない雨は無いはずと

桜の花びら散るたびに　届かぬ思いがまた一つ
涙と笑顔に消されてく　そしてまた大人になった
追いかけるだけの悲しみは　強く清らかな悲しみは
いつまでも変わることの無い君の中に　僕の中に　咲く　Love・・・

名もない花には名前を付けましょう　この世に一つしかない
冬の寒さに打ちひしがれないように　誰かの声でまた起き上がれるように

March '06 Journey II : Kanchanaburi

2006-04-05T00:26:00.000+09:00

Kanchanaburi, a province in the west taking about 2-3 hours from Bangkok, was my 2nd destination for my Thailand visit this time. Kanchanaburi is one of the provinces in Thailand excluding Bangkok that I have been for so many times like Phrae and Chachengsao, mom's and dad's hometown respectively, and also Rayong whcih was my past workplace. It is because my uncle has a farm there.

Kanchanaburi is a historic and tourist province. It used to be a historic place during the WWII, so it is no doubt that many Japanese tourists want to visit there. They also have lots of minitary service areas because of its strategical landscape. Besides, it is filled with nature such as waterfalls, mountains, and rivers.

This time, I didnot only go to the farm, which is now changed from ducks to cows due to bird flu, but also visited to the extreme western Thailand at the border to Myanmar. I spent 2 nights at the farm which is not far from the city of Kanchanaburi.

Let's go to some parts of Kanchanaburi with my photos.........

100-colour loincloth (ผ้าขาวม้าร้อยสี) at Ban Nong Khao (บ้านหนองขาว)

Black & White Buffaloas, so beautiful

Finally reached the farm by this car

Dairy cow babies

All day eating... fermented corn...

Oh!oh!....I know what you guys are doing!!!

Beautiful Eaung-Phung, a kind of orchids, at the farm

Vachiralongkorn dam, the biggest rock dam in the west

Dan-Jedi-Sam-Ong with Myanmar flag

Mon, a tribe used to live in Myanmar, (มอญ) kids with there smiles

The longest wood bridge nearby Mon village in Sanklaburi district อ. สังขละบุรี, Kanchanaburi

A palm tree still being alife in the river

This is a Buddhist church of Mon temple sinked in the river.

The way of river life

P.S. There're not famous tourist spots in Kanchanaburi for this trip bacause I already have been there for several times.

"Thanks a lot to my lovely Mom and Uncle&Aunt for being this tripmates and always my supports"

March '06 Journey I : Phrae & Nan

2006-04-01T22:24:00.000+09:00

Such a long time that I've never come to update my blog. After taking lots of short journeys in March'06, I will try to gradually post them.

March 3rd, I finally could take a flight back home in Bangkok after waiting for the scholarship extension stuff. However, I just laid on my bed in Bangkok only one night. Then, I took a night train heading up north to Phrae province, a very small but calm town which is my mother's birthplace. I usually go there at least once a year when I have a school break to visit my relatives and especially to eat some of my favourites. As usual, when I come to Phrae, I just do nothing except staying at home and eating. But this time I had a good chance to go to the neighbour of Phrae, a small and cultural town called Nan province which takes only 1.5 hr from Phrae but I've never been there yet. Let me describe my first trip in Thailand by using some of my chosen photos as the followings.

I took a night train for about 10 hours from Samsen station in Bangkok to Denchai station, the only station in Phrae province. I have been so familiar with these two stations since I was a kid but this was my first time taking the photo of this staion. My cousin picked me up to my uncle's house in the town which takes less than to 30 mins across Denchai city and Soongmen city to a city of Phrae. After keeping my backage and greeting with my uncle and aunt, we had breakfast and left around 9am to a city of Nan.

My first impression when we drove thorugh the center of Nan city was the traffic signal which is very unique and tells its culture.

We visited lots of temples in the city which is very small and clean. Here in Nan city, it seems everything moves so slowly and people are always with thier smiles.

We can see a city view from Phra That Khao Noi temple. (วัดพระธาตุเขาน้อย)

This calls Phumint Temple (วัดภูมินทร์), one of the most beautiful, famous and old temple in Nan. The special and unique thing of this temple is the 4 doors Buddhist church. Besides, the wall inside the church still has its original colourful painting.

I went to the National Museum of Nan, just across Wat Phumint, before having lunch.

This is my lunch ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นลุงซิน............so damn good.
I directly went to this restaurant from the guide book.

This is one of the symbol of Nan provice called Phra That Chae Hang (พระธาตุแช่แห้ง).

Nan in the summer filled with peanuts instead of rice because of lack of water and to increase minerals to soil. We left Nan around 5-6pm and back to Phrae city.

After dinner, I went to Pra Tu Chai or Victory Gate which is kind of food center of Phrae city at night to have the food above and some dessert... Don't miss this in Phrae ลูกชิ้นนายอ้วน และ ไอศกรีมสลิ่ม ที่ประตูชัยเมืองแพร่

The second day in Phrae, I went around to visit my relatives. Before I left in the evening, I went to the former city mayor place which now became a museum. Its building is so beautiful.

After my slow life by spending one day in Nan and another day in Phrae, I again took a night train back to Bangkok. Well, I only stayed in Bangkok not more than two days and then travelled again in............???

Please follow my next blog....." March '06 Journey II "

กุมภา 49: เดือนเห่งความรัก (ประชาธิปไตย)

2006-02-25T01:41:00.000+09:00

ตั้งชื่อเรื่องบล๊อกวันนี้มาตั้งแต่ช่วงที่เริ่มที่การชุมนุมใหม่ๆของกลุ่มนายสนธิ จากวันที่ 6 วันที่ 11 จนรวมเป็นกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย และชุมนุมยืดเยื้อที่จะมาถึงในวันที่ 26 นี้ บล๊อกนี้ผมตั้งใจแต่แรกว่าจะไม่พูดเรื่องการเมือง และวันนี้ก็จะพูดหรือวิเคราะห์เรื่องการเมืองให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะบล๊อกนี้ตั้งใจให้เป็นเรื่องของ ชีวิต (Life) และ การเดินทาง (Journey) แต่อย่างไรชีวิตของเราก็คงไม่พ้นที่จะต้องข้องเกี่ยวกับ การเมือง โดยเฉพาะการเมืองในประเทศบ้านเกิดและประเทศที่อยู่อาศัย อย่างน้อยก็จะได้รู้ว่าชีวิตช่วงหนึ่งตามการเดินทางของเวลาของเด็กนักเรียนในเกียวโตอย่างผม ยังติดตามภาวะบ้านเกิดเมืองนอนอย่างใกล้ชิด แม้อยู่ไกลก็ตาม

การเมืองไทยที่ร้อนระอุมาตั้งแต่ปลายปีที่แล้ว มาเดือดกันสุดๆใน เดือนกุมภาพันธ์ นี่เอง เดือนกุมภาพันธ์ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรัก ผูกขาดเดือนสีชมพูมาตั้งแต่จำความได้ เพราะความที่มีวันวาเลนไทน์ วันแห่งความรักของชาวคริสต์และกลายเป็นของชาวโลกไปแล้วในขณะนี้ แล้วเดือนนี้ก็มักจะเป็นเดือนที่มีวันเพ็ญเดือนสาม ซึ่งนั่นก็คือวันมาฆบูชา โดยที่หลังๆมานี้ได้รวมถือว่าเป็นวันแห่งความรักของชาวพุทธไปด้วยเช่นกัน แต่ในปีพ.ศ.นี้ กุมภาพันธ์คงไม่ได้เป็นเดือนแห่งความรักธรรมดา กลับกลายเป็น เดือนแห่งความรักประชาธิปไตย ของคนไทยหลายๆคน แทนเดือนตุลาคมซึ่งเป็นเดือนที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์การเมืองที่คนไทยไม่อาจลืมได้ แล้วก็อาจจะรวมไปถึงเดือนพฤษภาคมด้วย

แต่สิ่งที่แตกต่างจากเดือนประชาธิปไตยในอดีต นั่นก็คือ การชุมนุมโดยสงบและ(ยัง)ไม่เสียเลือดเนื้อ แม้ว่าผู้นำชุมนุมอาจจะใส่ถ้อยคำรุนแรงไปไม่น้อยก็ตาม การเอาธรรมะนำหน้า ก็เหมือนกับการเอาความรักนำหน้าให้สมกับเป็นการชุมนุมในเดือนแห่งความรัก แม้ว่าวันนี้จะยังไม่ผ่านวันชุมนุมใหญ่ และยังไม่ผ่านเดือนพิเศษแห่งความรักเดือนนี้ที่แม้จะมีจำนวนวันน้อยกว่าเดือนอื่นๆ แต่กลับมีความมีความพิเศษ ความเคลื่อนไหวต่างๆมากกว่าเดือนที่มีจำนวนวันมากกว่าด้วยซ้ำไป แต่ทว่าวันนี้เป็นวันที่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เมื่อนายกรัฐมนตรีได้ประกาศ ยุบสภา (24 ก.พ. 49) หลังจากที่ปฏิเสธมาโดยตลอด

หลังจากผ่านเดือนนี้ไป อีกประมาณหนึ่งเดือน คือวันที่ 2 เม.ย. 49 จะได้ใช้ประชาธิปไตยในคูหาอีกครั้ง แต่เป็นปัญหากับเด็กเรียนต่างประเทศอย่างผมที่จะกลับเมืองไทยช่วงมีนานี้ การเลือกตั้งดูจะวุ่นวายมาก เพราะต้องเลือกทางจดหมายก่อนชาวบ้านประมาณสองอาทิตย์ เนื่องจากต้องส่งบัตรเลือกตั้งกลับประเทศ หรืออาจจะใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้าที่เมืองไทยแทน ก็ต้องไปแจ้งกงสุลวุ่นวายอีกว่าขอกลับไปใช้สิทธิที่เมืองไทย ที่วุ่นวายเพราะต้องแจ้งกลับมาเลือก สว. ที่เกียวโตอีกครั้ง แต่ผมก็คงจะพยายามที่สุดเพื่อที่จะใช้สิทธิทางการเมืองที่มีอยู่น้อยนิดนี้อย่างเต็มที่เท่าที่ทำได้

ป.ล. แต่สำหรับผม เดือนนี้เป็น เดือนที่ผมรักแล็บมากที่สุด เพราะมาแล็บต่อเนื่องกันเกือบตลอดทั้งเดือน แทบไม่มีวันหยุด แม้งานที่ทำอยู่ อาจจะไม่ได้เอาไปใช้ตอนพรีเซนท์จบป.โทเพราะว่าต้องเปลี่ยนหัวข้อเล็กน้อย และงานที่ทำอยู่ก็ทำเพื่อเอาผลไปให้บริษัทที่ทำงานร่วมกันอยู่ ทำงานด้วยความรัก แม้เหนื่อยก็มีความสุข(มั้ง)

แล็บ: สถานแห่งการคิด อ่าน ทดลอง กินและนอน

2006-02-11T04:53:00.000+09:00

ง่วง...ง่วง...ง่วงมากกกกกกก...ง่วงมากที่สุด

คืนนี้เป็นคืนแรกเลยที่ตั้งใจจะค้างที่แล็บ แล้วก็(จะ)ได้ค้างสมใจ
ก่อนหน้านี้เคยคิดไว้เสมอว่า ถึงแม้จะทำงานดึกยันเช้าแค่ไหน ก็จะกลับไปนอนที่บ้านมิยาบิแสนสุข

ห้องแล็บเป็นห้องสารพัดนึกจริงๆ ท้งเล่นเน็ท อ่านหนังสือ หาข้อมูล ทำการทดลอง
แถมยังเป็นที่นอน ที่ดีอีกด้วย ที่แล็บผมมีโซฟาสองตัวเอาไว้นอนได้อย่างสบาย

มาอยู่แล็บนี้ได้ก็ปีครึ่งเข้าไปแล้ว ไม่เคยที่จะนอนบนโซฟาจริงๆจังสักที

ขณะนี้...ได้เวลา ห้าโมงเช้า หรือ ตีห้า พอดีๆ
ขณะนี้...กำลังรอเปลี่ยนก๊าซที่ใส่เข้าไปในเครื่องเผาอีกประมาณครึ่งชั่วโมง จะได้เวลาสัมผัสโซฟานุ่มๆ
ขณะนี้...สมองที่มีเคยมีรอยหยัก ส่วนแหลมของมันก็หุบลงไปพักผ่อนหมดแล้ว
ขณะนี้...พอมีแรงแค่พิมพ์อะไรไปเรื่อยบนบล๊อกนี้

เมื่อมากกว่า7ชั่วโมงที่แล้ว...
ได้นั่งทำข้อมูลจากผลการทดลอง และเตรียมเอกสารสำหรับ Discussion วันจันทร์
เมื่อ6ชั่วโมงที่แล้ว ...
ได้จองตั๋วเครื่องบินขากลับจากอุดรของไทยแอร์เอเชีย สำหรับทริปลาวมีนานี้
เมื่อ5ชั่วโมงที่แล้ว...
ได้คุยกับรุ่นพี่และรุ่นน้องในแล็บเรื่องโอลิมปิกฤดูหนาวที่โตริโน่ แล้วซัดคัพนู้ดเดิ้ลรอบดึก
เมื่อ4ชั่วโมงที่แล้ว...
ได้เริ่มพยายามนั่งคิดและทำความเข้าใจโปรแกรมเบสิกเพื่อหาค่าตัวแปรจากสมการไคเนติกส์
เมื่อ3ชั่วโมงที่แล้ว...
ได้ฟังกรีนเวฟคุยกันเรื่องรักครั้งแรก ฟังแล้วสุข เศร้าปนกันไป ชีวิตช่างเหมือนละคร
เมื่อ2ชั่วโมงที่แล้ว ...
ได้ชงไมโล3in1 ที่หาซื้อไม่ได้ในญี่ปุ่น ดื่มเพื่อเพิ่มพละกำลังให้อ่านโปรแกรมต่อไป
เมื่อ1ชั่วโมงที่แล้ว...
เริ่มเปิดเวบดูข่าวไปเรื่อยเปื่อย เนื่องจากแบตในสมองเริ่มหมด

ขณะนี้(ที่เวลาไม่ตรงกับขณะนี้ข้างบน)...
อาจารย์น้อยกับเด็กปีสี่ ยังคงช่วยกันทำงานแก้ Abstract ของเด็กปีสี่ต่อไปตั้งแต่ก่อนขณะนี้ข้างบน

และแล้ว ขณะนี้ ก็คงได้เวลาไปเตรียมเปลี่ยนก๊าซและ น ออ น อ่านว่า นอน ซักที

ราตรีสวัสดิ์ แอนด์ อรุณสวัสดิ์

Wedding (Outdoor) Studio

2006-02-05T22:58:00.000+09:00

I proudly present "A series of Pear's photos in her wedding dress" .
I chose my best 20 pieces to show in my blog.

Remarks

1. Some of this collection might be picked by Jill to design the wedding cards for Pear&Aaron wedding ceremony this year.

2. Don't forget to ask a professional photographer like me when your chance comes. (haha)

2
3
4
5
6
7
8
9
10

11
12
13
14
15
1617
18
19

20

"...Women are So Beautiful..."

Seven Year Itch: The Magical 7

2006-01-30T00:17:00.000+09:00

Yesterday was Sunday (the 7th day of the week if we count it from Monday) but I went to the lab due to 2 days off last week. My lovely experiment again failed countlessly in this 2 weeks. Afterthat, I had a dinner with some friends in Sanjo at a nice restaurant, where P'Nha's Japanese Junior is working there as a part-time job. This meal was dilicious. The atmosphere was perfect. And, it was so cheap. After we grilled lots of parts of Chicken, when the food was gone, the mouth started to move. We had one topic about 'The SEVEN year itch'.

After I was back at home, I searched the article that I've read about this in Sarakadee, my most favorite Thai documentory magazine.

The word, 'The SEVEN year itch' generally means the bad situation such as a divorce that lovers might face after their 7 years relation. This word also used to be a title of Broadway and Movie atarred by Marilyn Monroe in 1955.

Actually, for medical term, Itch is scabies or โรคหิด นั่นเอง.

This article told the statistics about a divorce in Newzealand as shown in the graph below that about 25 percent (the most percentage) of the divorces are from pairs of husband and wife who have about 5-9 years of their marriage, which is also the same in Finland. (The average is 7)

From the data of US Census Bureau in 1996, it is also shown that the American divorced spout has an average marriage time about 7.8 years for men and 7.9 years for women.

However, several countries statistics don't follow the theory of 7-year itch such as 17.2 years for Italy, 11.2 years for UK, 10.6 years for Austria, and 10.2 years for Japan. ไม่รู้ว่าของไทยเท่าไหร่ อิอิ

Anyway, I think the LOVE is not dependent on the number but it depends on the couple. Don't worry if you guys are now at the 7. Most people have passed this number.

Anyway, frankly speaking, 7 is my most favorite number.
SEVEN 7 is a magic number as the followings;

1 week = 7 days

A rainbow has 7 colours.

There are 7 wonders in the world.

SEVEN is a title of hollywood movies.
(Why not one, two, three...?)

Why is James Bond 007????
(Not 001 or 009????)

7-11 is one of famous convenient stores.
(why not 6-11, 8-11, 9-11...?)

Roger Federrer won the 7th granslam at Australian Open 2006.

Amelie Mauresmo also won her first granslam at AO'06 after reaching the final 7 years ago.

Anyway, who wants to know more about the Seven Years Itch, you can read the article "Study Finds a 7-year itch, and a 4-year one" at http://archives.his.com/smartmarriages/1999-October/msg00016.html

One more thing about the Magical SEVEN, the number of 07 brought me a very good luck for this new year because I won a lottery from the new year postcard, even though the prize was only a memorial stamp sheet for a dog year.

Thanks a lot to Wiroon (Charles) for this postcard,
1 in 8 postal new year postcards I got this year

I wish the number of 7 continues bringing good lucks to me.
Do you believe in destiny??

First-Time Snowboarding

2006-01-25T20:49:00.000+09:00

Togari Onsen Ski Trip (21-22 Jan 06)

@White Village Hotel, Nagano

Fact Data

1. The second ski trip of the year (the 6th trip in my life)

2. 15 Dekkansais from Osaka, Kyoto, and Kobe

3. First try to play snowboarding

4. Only 4 skiers in this trip

5. 7-8 beginners learning how to play snowboards under 3 pros

6. Accidentally met 5 snowboarders from Tokyo

7. More than 100 falls with one head knocking within these 2 days

8. Every parts of my body fulfilled with muscel and pain, especially my arms

9. Togari Onsen, just across the Nozawa Onsen

10. Very sunshine days followed by a snow storm right after finishing the second day

11. Warm hostage from Togari Onsen Japanese people

12. Nagano, the APPLE town

13. Playing cards, sometimes better use your mouth instead of your brain

Impressions

" Wonderful S-curve is not that far beyond what I can do. See you next time, snowboarding "

The Legend of Thai Ski Trip (5-7 Jan 06)

2006-01-09T16:17:00.000+09:00

Finally, my 2-week winter holiday is going to pass through. Today, it seems to be the last day for this long vacation and also the national holiday called Seijinnohi or Coming-of-Age Day (หรือเรียกเป็นไทย ก็อาจบอกว่า วันที่บรรลุนิติภาวะ นั่นเอง). The holiday honours and celebrates young people who reach the age of 20 years anytime between April 2nd of the previous year and April 1st of the current year. It is specified in the Japanese Civil Code as the age at which adulthood is attained. In reality this means that you are given the right to vote, smoke and drink alcohol. Today, it will be also the starter day for me to change the mode to the real world of laboratory and study.

After my topic is gonna be changed to a story of Seijin no Hi, I want to dedicate today's blog to An Annual Ski Trip for Thai Students in Japan 2006. Around 75 students from Tokyo, Osaka, Kyoto, Nagoya, Yokohama, and Hiroshima had participated this big event at Hakuba Goryu&47 ski field in Nagano. This was my first time joining lots of Thai friends to go skiing, not only as a member of the trip but also as one of Kansai organizing team. It could be definitely said that this year's trip was extremely successful more than our expectation due to several reasons. Eventhough lots of troubles about the bus schedule and hotel reservation occured because of so damn poor cooperation of the ORION tour, it hardly influenced our well-prepared activities.

...Thanks to every members for your great cooperation...

...Thanks to all organizers for your wonderful management...

...Thanks to all group leaders for your kind teaching...

This was my 5th experience for ski and also my most favourite ski trip. Thanks a lot to Obasan (owner) at Sejour Mint resort hotel for your great dinner and breakfast, and also your warm and kind hospitality. (Sorry for other Kansai members who had to move to Elmonte hotel which is relatively much poorer)

DAY1... Ski Lesson

Golf (A junior from Todai) and I spent almost all day teaching our group first-experience members at the beginning course. Both of us left the group to take a Gondola at 4pm and then joined other friends by accident up there. The weather was not that good for the first day.

Special words to Group C สีฟ้า members

N'Ai - You are the best student. so sorry that I didnot take care of you when you went skiing on Intermediate course. Next time, you will be an expert.

N'Mook - Well-done. no need for a triangle posture because you already skipped the level to a parallel. You made our group for a BOO-BEE award. ล้มแล้วลุกไม่ขึ้นเนี่ย น่าจะรู้สาเหตุนา

N'Ping- If you legs were alright, I think you also can do it. เล่นสกีไม่ล้ม ไม่เป็นแน่นอนจ้า

P'Tik- The age is just a number....:)

N'Toey- You also can ski very fast ... You might be the second.

N'Tong- Don't feel giving up

Golf- Thanks a lot for your help teaching our members. You are such a good teacher.

Touch & the gang- Why did you guys change to play snowboard instead??...eiei

Our Sky Blue group members

Day 2... Ski Competition

Our group made the 5th prize from six teams...A BOO_BEE Award
Otsukaresama our representatives...Golf (Head), Touch, N'Toey, and N'Mook

After finishing the competition in the morning session, I brought our members including other groups taking a Gondola to ski another beginning course at the top of the hill. The weather was pretty good today, so P'oh, P'Mai, Nong and I decided to climb up to the peak. It was wonderful .. Let's say such a GORGEOUS view but a bit tiring. There were couple little images of Buddha up there and also a bell. It is 1,676 m at the peak.

The gang at the peak of Hakuba Goryu

So relaxing at the peak...

Then, we changed the course from Goryu to 47 and slided our skis through Intermediate and Advanced courses. Then, we were back at Goryu to join other friends. We finally quit a plan to do a night ski because our legs became extremely tired.

So embarassing

.....my legs was 180 degree due to backward skiing during skiing downhill back to the base...

DAY3... Free Time Skiing

We headed to Gondola first to ski downhill on 47 course like yesterday and our aim was a steak menu at the restaurant at the base of 47 hill. The weather of DAY3 was so bad. It was snowing continuously all day. We hardly noticed further than 10 meters from the spot we were but we still kept continuing with our remain power to ski as much as we can.

This trip, my ski skill was much improved with new posture such as backward skiing. Next time, I might change to try snowboarding... Really wanna know which one is more suitable to me.

Thanks to our gang for your nice ski partners.
Oh-sama- Smart snowboarder...
Noomai- Awesome snowboard jumping..
Nong- Good fan ski partner..
Lar- Crazy and ปากดี ski player.
Taweii- Oodaijini for you ankle.
Punpun- Backward ski traning parter. เสียใจด้วยที่ไม่ได้ถ่ายวีดีโอเก็บไว้ อิอิ
Skilover- Telephonerism....
Poy-chan- Why didn't you come with us on the last day??
And others..............................you guys are also cool!!!!!!!!!!

BYE BYE

See You in Thai Ski Trip 2007

My 2006 New Year Activities

2006-01-08T20:48:00.000+09:00

On Dec 31, the last day of 2005, after two of my friends (visiting and staying at my place for a week) back to Bangkok, I did cycling through the coldness of Kyoto from Katsura to donwntown to have a party at Pear's place, then we moved the group to Shinpuhkan to countdown for the Year 2006 , and then cycling along Teramachi while no people walking and shopping and stopped by a small temple to stay calm and pray for a good luck new year (this was much much better than being among tons of people in the place like Yasaka shrine), and finally we went to a first karaoke of year 2006 for 2 hours.

On Jan 1, we also made another small 'Nabe' dinner at Mai's place. And then, I took my bicycle back to my place at 10pm. It was really a good exercise for me after never doing any sports for a couple months. !!! Such a great warming-up before going to a ski trip !!!

On Jan 2, I had another meal with my host family near Katsura Station. My host mom, she prepared traditional Kyoto new year food for me. It consisted of only Fish and Vegetable...

Japanese tea with konbu and ume inside served with a few pieces of sweet (คล้ายๆขนมโก๋)

Small sweet fish (my most favourite), Another fish, and Shiitake

Kuri (เกาลัด), Daikon, Sweet eggs, Kamaboko made from fish, another fish

White Miso Soup with Daikon and Moji

Thank you very much Nakajima-san, my host family in Kyoto, for this traditional meal.

Then, after this lunch, I went to donwtown to see how many Kyoto people waiting for the second day of the year that all department stores in Shijo-Sanjo area (and also all places in Japan) started a super grand sales, especially a Happy or Lucky Bag called, Fukubukuro. Finally, I did not buy any fukubukuro because I wasn't be sure that I would do like all stuff in the lucky bag. I just bought a sweater in Takashimaya.

Fukubukuro in Takashimaya department store

That's all about my new year activities.......NEXT, Let's go skiing...!!!

Happy New Year 2006

2006-01-02T00:17:00.000+09:00

Time goes very fast. Another year just passed through.

..Happy New Year 2006..

Chicken Rice and Kimchi Nabe for Katsura New Year Party on Dec 29.

Snow in Kyoto & Merry X' Mas 2005

2005-12-26T20:29:00.000+09:00

Just surprised when I opened my door on Dec 22.

Oh, my garden...

My bicycle with a knock-board tennis court nearby my place.

A stream in Rakusai area, Katsura

The way up-hill to my campus

Katsura campus covered by snow

3 days after the big snow, the snow is still on the roof of Ginkakuji Temple on X'mas Day.

Also in Kinkakuji Temple

Merry X'mas with Kinkakuji Temple

Dear Pear & Aaron

2005-12-11T01:00:00.000+09:00

Dear Pear & Aaron

This is my written poem in several years.
Today, both of you inspire me to compose this.
I hope I can join your wedding next year, my best friends.

ขอบคุณที่เธออยู่ตรงนี้
Thank You That You Are Here

*เมื่อครั้งเราแรกเจอ เธอเป็นใครฉันไม่เคยรู้จัก

*At first, I met you. Who are you? I've never known.

ไม่เคยคิดว่าสักวันเราจะได้มาคู่กัน

Never ever thought one day we'll be togather.

แต่มันคือความผูกพันที่ยากจะอธิบายได้

It's a relationship that is difficult to explain.

แม้ว่าเราต่างอยู่ห่างกัน ไยจึงได้มาพบกัน

Eventhouh we are so far away, why I met you.

มันอาจเป็นเหมือนความฝัน แต่สิ่งนี้คือความจริง

It's just like a dream, but this is really true.

**วันนี้...ฉันอยากบอกเธอ บอกเธอดังๆว่ารักเหลือเกิน

**I want...I want to tell you. Shout it out loud that I love you.

วันนี้...ฉันช่างโชคดี โชคดีจริงๆที่มีเธอข้างกาย

And, I'm so lucky that I have you staying beside me.

และตอนนี้...ฉันอยากขอบคุณเธอ ขอบคุณเหลือเกิน ที่เธออยู่ตรงนี้

And, right now, I want to thank you. Thank you so much. Thank you that you are here.

First Snow in Kyoto 2005

2005-12-08T00:24:00.000+09:00

Just right after Thailand National Day, the first snow in Kyoto came on December 6th in the morning. Eventhough I could not see the first snow because of too late waking up, I still noticed much white snow covering the trees in the mountain around Katsura area...

Relatively quite fast for this year... So damn cold now...

I don't remember when exactly the first snow came for last year.
But I remember that, the last day of year 2004, early morning I drove a car during snowing for the first time when I had to return a car back to the rental car center nearby Kyoto station after we had a journey to Hiroshima. I was so excited for that experience. And then after taking a bus back home already, it started snowing more and more...

So, everyone (I mean our Thais living at my place) was so excited with everything around us turning to be white...We just got out from our beds and took lots of photos as followings.

Snowing at Rakusai Miyabi Bld. on 31 December 2004

Long Live The King -- Our Great Father

2005-12-06T01:09:00.000+09:00

5 December is not only His Majesty the King's Birthday but also National Day and Father's Day. It is the most important day for Thai people like me. I am so proud that I am the one of most lucky people in the world to be born in the land called Thailand.

-- LONG LIVE THE KING --

ขออัญเชิญพระราชดำรัสบางส่วนของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๔๘ มาเตือนสติตัวเองครับ เพื่อที่จะได้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน เป็นแรงกระตุ้นให้กับตัวเอง ให้มุ่งมั่นตามที่ตั้งใจมาเรียนพลังงานชีวมวลซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพลังงงานทดแทนครับ และเดินตามรอยพระราชดำริว่าด้วยเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง...

"...มาพูดถึงไฟฟ้าและพลังงาน ไฟฟ้าและพลังงานนี่ การไฟฟ้าต้องใช้พลังงาน สำหรับปั่นไฟฟ้า ต้องใช้พลังงานเพื่อให้มีพลังงานไฟฟ้า อันนี้ก็ ทำมานานแล้ว เวลาขาดแคลนเชื้อเพลิง ก็บอกว่าให้ปิดโทรทัศน์ ให้ปิดไฟ และบอกว่าได้ผลดี ความจริง เปิดโทรทัศน์ไม่เป็นไร ถ้าน้ำมันเชื้อเพลิงหมดแล้ว ก็ยังใช้เชื้อเพลิงอย่างอื่นได้ มี แต่ต้องขยันหาวิธีที่ทำให้เชื้อเพลิงเกิดขึ้นมาใหม่..."

"...ถ้าอย่างไร เราก็ใช้น้ำมันปาล์มของเราเอง คนอื่นอาจจะไม่ได้ คนอื่นอาจจะไม่มี แต่ว่าเรามี เพราะเราขวนขวาย ขวนขวายหาวิธีที่จะทำเชื้อเพลิงทดแทนได้ ถ้าไม่ได้ทำเชื้อเพลิงทดแทนเราก็เดือดร้อน แล้วก็เป็นห่วง แต่เราไม่ต้องเป็นห่วง ถ้าคนอื่นเขาไม่ทำ เขาอาจจะไม่มีน้ำมันไบโอดีเซลใช้ แต่ว่าเรามี..."

"...ถ้าทุกคนเลื่อมใส ว่าจะต้องพอเพียงก็ปฏิบัติเถิด เพราะว่าถ้าปฏิบัติเศรษฐกิจพอเพียง มันใช้ได้จริงๆ ไปได้จริงๆ แต่ว่าอาจจะไม่ค่อยสบาย..."

"...จะทำอะไร ก็ขอให้แต่ละคนมีความสำเร็จพอสมควร เศรษฐกิจพอเพียง คือทำให้พอเพียง ถ้าไม่พอเพียงจะไปไม่ได้ แต่ถ้าทำให้พอเพียง สามารถที่นำพาประเทศได้ดี ไปได้ดี ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จพอเพียง และเพื่อให้บ้านเมืองบรรลุความสำเร็จที่แท้จริง..."

Funny Story from My Little Niece (1)

2005-12-03T03:03:00.000+09:00

Story1: I Have No Homework

One day, my niece was back from school. After playing with her sister for a while, she came to have a talk with my sister and then asked my sister a question.

My Littile Niece said... Do you know why I don't have any homework today????
My Sister said... Ummm, because your teacher did not give you homework.
My Littile Niece said... No!!
My Sister said... Umm, because you did it already at school, right?
My Littile Niece said... Incorrect!!!
My Sister said... Then, you might let your sister do it for you... Pretty sure, right?
My Littile Niece said... Still wrong!!
My Sister said... Ok ok... I am really out of it... Just tell me the true answer then..

My Little Niece said... IT IS BECAUSE I TOTALLY FORGOT WHICH HOMEWORK THAT MY TEACHER ORDERED...

My Sister said... ?!?!?!!?!?!?!??? hahahahaha

Wakayama VS Osaka... Are they really neighbour?

2005-11-29T01:41:00.000+09:00

Last weekend, I went to the hot spring in Wakayama prefecture with my lab friends for the annual Autumn laboratory trip.

Sat. 2005-11-26

We were toward to the south (Katsura > Kansai International Airport > Wakayama city) and spent less than 4 hours to reach Ryujin-onsen in Wakayama prefecture which is the south-eastern city in Kansai area coasted to Pacific Ocean. Ryujin-onsen is located in the mountain with such a very up-country atmosphere. There is nothing there except for the onsen, so we just enjoyed relaxing with the onsen and the nature surrounded at the Ryokan we stayed. Eventhough our ryokan has such a nice onsen, we also went to another most famous onsen by walking along the stream and the valley. I really like this feeling of breathing very pure air in the hill.

Sun. 2005-11-27

We left the ryokan around 9.30am to the destination of Koya Mt. Before we reached the Koya town, we passed some wonderful view points of Koya Mt. to visit and take a photo. Finally, we reached Koya town and had a vegetarian food as our lunch there at the souvenir shop. After that, we separated into 2 groups. One stayed visiting around the town which has old shrines. Another one drove back to Osaka for Osaka Motor Show 2005. I was in the latter group. This was my first time for the motor show in my life. I had intended to go to the motor show in Bangkok several times but I felt too tired with crowded people, so I quit going there. We had to wait for almost an hour for parking and enjoyed 1.5-hr taking tons of photos of hi-tech cars and pretty presenters. I ended this 2-day trip reaching the laboratory in Katsura campus around 7.30pm.

Just 2 hours apart, I could see and touch 2 totally different and really contrast scences in just one day between Wakayama and Osaka.

Nature of mountain with nearly colour leaves ending

in countryside Wakayama

Lovely outside onsen with red maples in our ryokan

Marvalous scence from the top view of Koya-san

Modern technology of lots of automobiles manufacture
in suburb Osaka

A sexy and cute girl in Mitsubishi booth

Prius Toyota with environmentally friendly hybrid technology

-- Colourful Autumn (3) --

2005-11-24T20:56:00.000+09:00

Saturday 19 Nov 05

8:34 Woke up from the futon...and then showered in a hurry
8:57 Left the room (5th floor) and met the gang on 4th floor
9:04 Left the apartment (Miyabi House)
9:10 Took a bus to Katsura St.
9:42 Took a train to Arashiyama
9:58 Reached Arashiyama

and then... really enjoyed seeing Koyo, walking, and taking a photo...

Katsura < > Arashiyama

A bird flying out

Red...Orange...Green...Yellow

Beautiful view from the top of Arashiyama

Boats in the wonderful river..

A Japanese boy in the Autumn

Red Momiji with the temple gate roof

Just really like this photo....

Colourful leaves with a resounding bell in Jojakkoin temple

What a wonderful colour...

Even the drain on the road is also the picture of Momiji leaves

-- Colourful Autumn (2) --

2005-11-22T01:03:00.000+09:00

A day after day trip to Ohara, a katsura gang took a family Sunday cycling around our place to see the colourful Autumn in the afternoon after eating ราดหน้า lunch by P'Ploy. At the same day in early morning, my new digital camera (SONY, DSC-H1) was delivered to my room by Takyubin. So, it was a good chance for me to test a new digital camera. Enjoy...

(What an easy and very fast buying with the e-commerce thru yodobashi.com!!!!! Just ordered at late Friday night, Then paid at Lawson convenient store in Saturday morning, Finally received in Sunday early morning)

... The Autumn ... The Colour ... The Coldness ... The Laziness ... The Loneliness ...

... To Be Continued ...

My Mountain Bike with a Red-Colour-Leaf Tree along a small river just 2min from My Place

A Group of Birds Flying in the Blue Sky above the Small River nearby My Place

A View of Nice Mountain around My Place in Katsura Area

A Tree with All-Yellow Leaves nearby the Supermarket that We Have just Dicovered

-- Colourful Autumn (1) --

2005-11-22T00:24:00.000+09:00

Lots of Thai friends in Kyoto and Osaka and I had a short journey to Ohara, the north of Kyoto city last Saturday weekend (05.Nov.19). The colour red maple leaves in Ohara have not turned to all red yet. Some were green. Some were ....... .

Anyway, it was not too bad because I had seen too much last year. So, I don't have any eager or much expectation to see the KOYO this year. This was the first KOYO this year. Although I did not feel too impressive for the red maple leaves but the Onsen here, named Ohara no sato hot spring, made me feel so relaxed... The next KOYO trip is coming soon.

.. .. .. To be continued .. .. ..

Me, in Sanzen-in Temple, Ohara, with a Background of Colourful Trees

A Tree with lots of MOMO fruits on the Way to Onsen in Ohara

Colourful Maple trees in Sanzen-in Temple, Ohara

Red and Orange Maple leaves in in Sanzen-in Temple, Ohara

Maple leaves with blue sky in Ohara, North Kyoto

-- Loy Kratong Festival in Japan --

2005-11-14T11:23:00.000+09:00

A full moon day of the last month of the year according to Thai calendar is coming soon this Wednesday (Nov,16-the day that Bush president will be here in Kyoto). We, Thai people, celebrate the day, called Loy Kratong festival, at night by floating the Kratong, which is traditionally made by banana leaves and trunk, into the river or the pond in order to thank the river that gives us happy life.

It was the first time here in Kansai area that we formally celebrated the festival.
The festival was held in Ogimachi Park in Osaka.....

I was a part of the festival as a visitor and also a contest singer...haha Unbelievable, right??
That was just for fun and never hope for the prize (And it was finally true)..
Thanks for P'Jiw being a nice acoustic guitar back-up...
I was accidentally the first person for the contest, and only few audience listened to me.
But that's enough for me.... : )

Always...จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ
และนี่คือเสียง... เสียงเพลงที่มาจากใจ
เธอจะอยู่ที่ไหน ขอจงได้รับรู้
หากเธอมีทุกข์ ร้อนใดตอนที่ฉันไม่อยู่
อยากให้เธอรู้ว่ายังมีฉันยืนอยู่ข้างเธอ
*จะยืนอยู่ตรงนี้ จะรอเธอตรงนี้ เพื่อเธอคนเดียว
ไม่ว่าทางจะคดเคี้ยว ทางจะลดเลี้ยวเท่าไหร่
จะนานสักเพียงไหน ยาวนานสักเพียงไหน จะนานนานเท่าไหร่
ยังคนเก็บเธอไว้ จะเก็บเธออยู่ในใจเสมอ...
...ยังอยู่ในใจเสมอ...

This festival had another contest called Miss Loy Kratong..(นางนพมาศ)..
It was finally a girl aged 13-year old won the contest, while the representative from Thai students in Kyoto went to the 3rd. But, that might be reasonable.....

Before we went back home around 7.30pm, we tried to find Kratong to float as traditions but they were sold out...What the pity!!!! Many Kratongs floated in the pond made me feel the past atmostphere on the Loy Kratong day in Chulalongkorn, my undergraduate university.

I miss U wa, Chulalongkorn...
And I miss U wa, Thailand...

-- Midnight My Love -- เฉิ่ม --

2005-11-10T14:02:00.000+09:00

Such a long time that I have never watched any movies if not including 'Kingdom of Heaven (Thai Soundtrack)' that I downloaded from Nihonguru.com and watched it once during my presentation preparation.

-- Midnight My Love -- or เฉิ่ม (Cherm) in Thai

A taxi-meter driver in Bangkok named Sombat Deeprom (สมบัติ ดีพร้อม) is the main character of the movie. He killed a guy who was making love with her wife.

After he went out from the jail, he had stayed alone at night in his taxi with his favorite AM sterio which always open the very old style Thai songs and radio drama. He always did the same things , had dinner at the same place, had the same toffie called Botan (โบตัน) everyday, and used the same wax for his same-style hair before going to work every evening.

He had never felt that all streets that he had driven pass are his friends like other taxis. He is still alone and tried to write a letter to his favorite D.J. many times and hope one day he may hear his written letter on air by the D.J. but it never happened.

Once he met a beautiful woman who works at the --อาบ อบ นวด-- place where he always parked and waited for the customers every night. His life is kind of change when she asked him to send her back home every night and had dinner together.

This might be a thing that change his life and realize the word of LOVE again.
He always tried to do everything as good as he can.
But destiny made these two separate each other when lots of different sad incidents happened to his ans her life.

However, finally, the destiny itself made them meet again......

-- เฉิ่ม --
หนังไทยพอดีๆเรื่องหนึ่งที่แม้จะไม่สามารถไปเป็นหนังโปรดในใจได้ แต่มันก็เป็นหนังที่ไม่เฉิ่มอย่างที่คุณคิด
หนังไทยดราม่า ที่จะเศร้าไปกับหม่ำ และความน่ารักของนุ่น เพลินกับเสียงเพลงเก่าๆ
บวกกับแง่คิดที่ว่า ทำดี สักวันต้องได้ดีแน่นอน

--Presentation Day--

2005-11-07T22:26:00.000+09:00

Finally, I passed my first Japanese presentation in my lab.
It was not bad not good...but I really like my prepared document. จริงๆนะ
It is bilingual --both English and Japanese in separated column-- かっこいいやろう？？
I am so proud of it..haha
(Thanks a lot for Omukai-san, my senior doctor, and Charles, my Thai friend, for checking my poor Japanese) , though my work done was not that correct and I must study more and more,...

Anyway, I have one embarassing thing to tell....
Please remember this Kanji and don't speak it wwong

--> 傾き　อ่านว่า katamuki which means SLOPE,
not murasaki which means VIOLET colour

I don't even recognize that I pronounced it worng way and there was nobody told me during the presentation. So embarassing...
One of my friends told me after that さき笑っちゃってごめんね。

Gambatte ne minna-san.....

2005-11-05T19:15:00.000+09:00

First Time Here with Very Busy Life

Hello...all of my friends.
I will try to share my daily life and release my feeling here as often as I can.

Work and work and work have come to my life.
I have spent more than 2/3 of the day concentrating on my research almost everyday for two weeks. My first presentation for my master research in the lab was postponed from last Wednesday (Nov,2) to this coming Monday (Nov, 7). I felt more relaxed after hearing this news from email, but, at the same time, I felt like I must be more tired. Till now, I have not finished my document for the presentation yet. This presentation will be my first time to present and speak in Japanese. So, I am doing the document in bilingual version (Both English and Japanese). That's why I am so tired in double. My Japanese, expecially writing skill, is still not good enough to automatically come out from my brain compared to English (which is also not that good).

Anyway, sometimes, to extremely concentrate on doing something causes my life more valuable.

Gambatte...NoTtO-san